Там Кок і катанне на моце

Сення я нарэшце ўзяла моцык на пракат! Гэта канешне не механіка, але ўсе роўна моцык) Аж сэрца запішчала, калі я паехала :D

Паехала за горад да турыстычнага месца Там Кок - прыгажосць! На лодцы плылі ўглыб невялікіх гор праз пяшчэры. Пасля шукала царквушку старую і абкатала ўсю акругу, а яна паблізасці аказалася. Затое наганяла ўжо ад душы.

На зваротным шляху зноў заблудзілася. А калі вярталася ў горад дык увогуле не там звярнула і выехала на трасу, дзе адныя грузавікі шляюцца. Я на сваем маленькім скутары столькі кірпічоў адклала! :D Карацей кажучы, вярнулася дахаты ўжо ў цемры з амаль што дохлым тэлефонам. Страху нацярпелася! :D Але ж шчасця больш! Моцык - гэта ўжо мае жыцце!)

У гатэли чакаў мяне брат-кузэн хостэсы, які 20 гадоў жыў у Расеі і 5 гадоў у Беларусі - таргаваў у Гомелі і Гародні на паўдневым рынку. Ці гэта не цуда - сустрэць вьетнамца з майго роднага гораду ў яго родным горадзе?! Сустрэць чалавека ў маленькім гарадку на іншым канцы свету! Ен хацеў папрыктакаваць свою расейскую мову. Было вельмі незвычайна размаўляць па-руску ў Вьетнаме з вьетнамцам.

Вось такі незвычайны і клевы дзень!